ترجمه ی شش شعر حافظ موسوی به ترکی استامبولی
ترجمه ی حامد رحمتی

۱
Kuşlar seninle arkadaşlar
Kediler ayak sesinden kaçmıyorlar
Bocekler sen istediğin zaman
Terliklerin önünde üzanırlar
İçimdeki cenver sakin olmuş
Sen hangi dile konuşuyorsun.
گنجشك ها با تو دوستند
گربه ها از صداي پايت فرار نمي كنند
سوسك ها
_اگر تو بخواهي _
كنار دمپايي ها دراز مي كشند
جانور درونم آرام شده است
تو با كدام زبان حرف مي زني ؟!
۲
Bütün bu konukevi senin ellerin
Kokusuyla dolacak
Kapısı açılırsa bavulun.
تمام اين مسافرخانه
از عطر دست هاي تو
پر خواهد شد
دهان اگر باز كند
اين چمدان !
۳
sandaliye
Senin dileklerin yuksekdi
Benim kollarım kısa
Sen merdiven istemiştin
Ben sandaliyeydim
Bu yüzden unutma beni
Bozuk sandalyende oturup ayı düşünürken.
آرزوهايت بلند بود
دست هاي من كوتاه
تو نردبان خواسته بودي
من صندلي بودم
با اين همه
فراموشم مكن
وقتي بر صندلي فرسوده ات نشسته اي
و به ماه فكر مي كني
Kelebek
kanatlarinin rengini unutmuş
Kuş ötmesini hatırlamıyor
Da ediniz romantik satırları unutmayalım
.دعا
پروانه
رنگ بالهايش را از ياد برده است
پرنده
آوازش را به ياد نمي آورد
دعا كنيد
سطرهاي عاشقانه
از يادمان نرود.
۵
lambanı...
Lambanı bir az ukarı kaldır
Şu otların kokusu ayağıma tanıştır
Ağaçları görmek istıyorum
Ben daha hiç bir şeyi inanmıyorum
Ve hangı yönden buraya gelmişlerdi bilmıyorum
Öküzdili dermekten dönen kizları
Lambanı bir az ukarı kaldır
Gökler donmeden lerinden önce
Omuzlarının kokusunda aynı şaşkınlıkla
Dönmek istiyorum
Bir tepe var bu yolun kayb olmuş yönünde
Bütün ormandan yalnız bir ağaç kalmış onda
Ve bin yaşlı bir pınar ki çile ve otlardan akıyor.
Orda yerleşmemiz gerekdir
Atlarımız dönene kadar ve bizi
Göklere götürene kadar.
فانوس را...
فانوس را كمي بالاتر بگير !
بوي اين علف ها به پاي من آشناست
مي خواهم درخت ها راببينم
من ديگر به هيچ چيز يقين ندارم
و نمي دانم از كدام سوي به اين جا آمده بودند
دختراني كه از چيدن گل گاو زبان برمي گشتند!
فانوس را كمي بالاتر بگير
مي خواهم پيش از آنكه به آسمان بروند
در بوي شانه هايشان
به همان گيجي برگردم
در سمت گمشده ي اين راه، تپه اي ست
كه از تمامي جنگل
تنها يكي درخت در آن مانده است
و چشمه اي هزار ساله
كه از اندوه و علف مي گذرد
بايد همان جا اتراق كنيم
تا اسب هامان برگردند
و مارا
به آسمان ببرند.
۶
Yıldızlardan….
Yıldızlardan uzakLasmiyorum
Sen ayni yerde beni bekle
Ben donene kadar
Bir lrmak Var ylldlz larln araslnda
Bir yerde gumus rengi Otlarla kusanmls
Sen istemiyormudun ay altinda Oturmayl
Ve agaclari ve kedileri ve gumus rengi
Sirvanileri izlemeyi?
Ay
Bu lrmagin suyundan icmiste Ondandlr
Pencerenin Onunde Bekle beni!
از ستاره ها دورتر نمی روم
تو همین جا منتظرم با ش
به گنجشک ها گفته ام
هوای دلتنگی ات را داشته باشند
تا من بر گردم
جایی میان همین ستاره ها
چشمه ای ست
پوشیده از علف های نقره ای
مگر تو نمی خواستی زیر ماه بنشینی
و درخت ها و گربه ها و شیروانی های نقره ای را
_ تماشا کنی
ماه
از آب همین چشمه نوشیده است
که این همه مهتابی ست
کنار پنجره منتظرم باش !